De honingbij, intrigerend!

Hoe communiceer je als professional met cliënten met een LVB en/of psychische kwetsbaarheid over onderwerpen zoals seksualiteit, zwangerschap, ouderschap? En hoe kan je dat nog beter doen? Elkaar beter begrijpen wat we bedoelen. Begrijpen wat we nodig hebben. En een gesprek van hart tot hart kunnen hebben, van mens tot mens. Waardoor de zorgverlening alleen maar beter wordt.

Afgelopen vrijdag mocht ik voor de zesde keer de geaccrediteerde training 'Begrijp ik jou? Begrijp jij mij?' geven. Samen met twee trainingsacteurs zijn we afgelopen vrijdag weer met een mooie gemêleerde groep professionals uit het medische en sociale domein aan de slag gegaan. Tijdens de interactieve programaonderdelen hebben we hard geoefend met allerlei aspecten van communicatie en samenwerking met de cliënt. We hebben tussendoor en tijdens de oefeningen ook flink veel gelachen. Dat maakt het geven van deze training ook zo leuk en effectief. 

De training heb ik onderwijskundig mogen ontwikkelen dankzij het ZonMw project DOEN! In nauwe samenwerking en dankzij input van ervaringsdeskundigen en professionals tijdens leerbijeenkomsten, samen met onderzoeker Linda Quadvlieg en ondersteund door projectleider Kaying Li-Kan.

Nog één keer deze training op 28 mei in Tolbert. Zie ook op linkedin. En wie weet wordt de training geborgd in het curriculum van een opleidingsinstituut.

De geaccrediteerde training van DrostEffect ‘Ouderinbreng: hoe krijg ik goede feedback van cliënten in de geboortezorg’ is beoordeeld met een dikke 9!

Als je werkt in de zorg wil je graag weten hoe de cliënt de zorg heeft ervaren. Daarmee verbeter je de kwaliteit. Dat heet ook wel ‘ouderinbreng’. Maar, hoe krijg je goede feedback van de cliënt? Daarover gaat deze training.

Het is begin september, een mooie frisse ochtend in Drachten. Ook de deelnemers, zorgverleners werkzaam in de geboortezorg, zien er fris uit. Gemotiveerd om de training over de rol van ‘ouderinbreng’ in de perinatale audit te volgen.

We gaan direct actief aan de slag met een leuke oefening. Door te ervaren en te voelen beklijft het geleerde beter. Natuurlijk passeert ook theoretische achtergronden over trauma en coachende gespreksvoering de revue, evenals de organisatie en randvoorwaarden van het thuisgesprek. Het vervolgens laagdrempelige samen oefenen brengt mooie inzichten. De deelnemers zijn enthousiast met elkaar aan het werk. Best lastig soms deze oefeningen. Dankzij de veilige sfeer die de trainers faciliteren wordt het samen leren mogelijk, aldus de reacties van de deelnemers.

De deelnemers aan de training voelen zich extra gemotiveerd om de manier waarop je de feedback verkrijgt, te verbeteren door wat ze vandaag geleerd hebben. Vooral belangrijk is het goed kunnen begeleiden van het thuisgesprek met ouders die een onverhoopt pijnlijke en traumatische ervaring hebben gehad. Wat hadden de zorgverleners anders en misschien nog beter kunnen doen: dat wil je graag horen van de ouders. De beste manier waarop je die feedback verzamelt, dat is waar deze training over gaat.

Cursisten zeggen over de training:

‘De training geeft handvaten hoe je een oudergesprek in kan gaan. Ook geeft het inzicht in hoe je zo'n gesprek kan voorbereiden. Het geeft praktische handvaten om zelf neutraal in het gesprek te zitten en dat de verwachtingen van het gesprek duidelijk zijn.’

Inhoud van de training: ‘Goed. Informatieve en praktische theorie. Daarnaast ruimte om te oefenen op een veilige manier.’

Meest geleerd door: ‘De oefening. Doordat ik dan ervaar wat mijn valkuilen zijn en hoe dit op te pakken in de gespreksvoering.’

‘Positieve en veilige leeromgeving. De trainers hebben ervaring en kennis. Ze kunnen het goed en praktisch overbrengen.’

Een ziekenhuis. Een mooie zaal. Een groep met zo'n 50 zorgprofessionals. Allerlei achtergronden: van verpleegkundigen tot artsen tot managers tot verloskundigen. Intrinsieke motivatie om beter met elkaar te communiceren over moeilijke situaties. Achterdocht is er ook, over intenties. De roze olifant. Diep verlangen om elkaar beter te verstaan. Understanding, dat is meer dan elkaars woorden begrijpen. Dat gaat ook over begrip en gehoord worden, er mogen zijn met alle verschillen in inzicht of visie op de zorg. Een mooie avond wordt het. De inzet en motivatie om elkaar beter te leren kennen, groeit. Sterker nog, dat blijkt een behoefte te zijn.

En dan wil je ook wel weten: WAAROM doe jij het eigenlijk zus of zo. En waar is dat op gebaseerd? Dat vergeten we soms om met elkaar te delen: The Why, waarover Simon Sinek zo'n goed boek heeft geschreven. Zeker in de zorg heeft élke professional namelijk wel een antwoord op het waarom van diens handelen. Daar liggen kernwaarden onder, behoeftes, geloof en visie.

Dus..een gesprek faciliteren over ieders kernwaarden. Rondwandelend, kiezen uit de enorme waaier aan waarden die je belangrijk zou kunnen vinden. En dan daarover met elkaar in gesprek. Want waarom kies je deze waarden voor jezelf? Waarom zijn die zo belangrijk voor jou, als mens en als professional? Vanuit deze vragen vloeien mooie en constructieve gesprekken voort. We kunnen zelfs als groep komen tot een top 3. Niet zo heel ingewikkeld, maar wel verbindend. Want wat blijkt, veel mensen hebben behoefte aan hetzelfde. En als je die met elkaar deelt...ontstaat er zomaar verbinding: 'oh, jij ook?' & 'goh dat vind ik nou ook'. & 'ja, dat is voor mij ook zo belangrijk'. Van die dingen... 

Kernwaarden bespreken verbindt! Goed voor de teamspirit.
Inspirerend om te mogen faciliteren!